نتوان باور کرد
هدف از خلقت من ، تکمله باغ شقایق باشد
اگر آن روز پدرم میوه ممنوع بدهان برده نبود،
مادر هم آبستن قابیل نبود.
و چه آسان خدا
به زمان گل بازی ، گل انسان سرشت
و تمنای آن سجده شوم
عالم باکره را گایش داد.
به گمانم هدف از خلقت انسان،
تخریب ازن بود
که از حفره آن ، حریت عالم برباید.
+ نوشته شده در جمعه سیزدهم مرداد ۱۳۸۵ ساعت 2:5 توسط امیر
|