روز نوشت های من در  بلژیک

امروز از بیکاری یه سری زدم به چندتا از تلوزیونهای وطنیه صادره از غیر وطن(البته از طریق اینترنت) دیدم همه هنرمندان دیروز به سیاسیون امروز تبدیل شدند از خواننده گرفته تا بازیگران (ایشان،اوشان،مرادبرقی،صمدآقا،حسنی فرنگی،و...)یاد مطلبی افتادم که گفتنش خالی از لطف نیست

روزی سعدی شیراز و خالق گلستان و بوستان از سر بیکاری به فکر حماسه سرایی افتاد و پس از کلی فشار این بیت شعر رو سرود:

خدای کشتی آنجا که خواهد برد                         اگر ناخدای جامه بر تن در درد

و خوشحال و سبکبال به بستر رفت تا به خواب ناز درآید که در خواب پادشاه حماسه ایرانزمین با بر افروختگی تمام به خواب او وارد شد و گفت:

از چه روی به قلمرو شعر حماسی در آمدی آنگونه که قطره ای بیش از این دریا نمیدانی

و سعدی پرسان که چه خطایی از اوی سر زده که پادشاه چنین شتابان بر خواب وی نازل شده که پاسخ شنید:

بدین گونه بایست سرود شعر حماسی را:

بردکشتی آنجا که خواهد خدای              اگر جامه بر تن درد ناخدای

و این گونه بود که سعدی دیگر پای در عرصه حماسه ننهاد.

امید وارم  ما هم به این تجربه برسیم که:

 هر کسی را بهر کاری ساخته اند.